Haukeliseter – Hovden op skies

 

[tab:Dag 1]

In de winter van 2012 had ik diverse winter reizen met de buitensport opleiding die ik in Noorwegen volg. In februari hadden we 9 dagen praktijk dagen met focus op het leiden van winter reizen in hooggebergte. Na 4 dagen met cursussen in lawinekunde, route keuze, oriëntatie en Lawineredding vanuit Haukeliseter. Daarna gingen we in groepen van 10 studenten op een 5 daagse tocht van Haukeliseter naar Hovden. Tijdens de tocht kregen we te maken met verschillende weersomstandigheden en konden we onze vaardigheden als gids uitproberen.

Dag 1

Na het  laatste weerbericht van de aankomende 5 dagen goed doorgenomen te hebben tijdens het ontbijt bij Haukeliseter gingen de ski’s onder de voeten. Na een nacht met stormachtige wind was veel van de losse sneeuw weg getransporteerd uit het dal. De sneeuw was daarom hard samengepakt en gemakkelijk om om over heen te skieën. Het zou in de loop van de dag weer hardt gaan waaien en hadden daarom besloten om wat vroeger weg te gaan zodat we voor het slechte weer ons kampement klaar hadden. We hadden bedacht om bij het meertje Engjelstjønn te overnachten in sneeuw-holen.  Er lag ook veel sneeuw op de bergkanten die in de luwte van de wind lagen hier moesten we met grote bogen omheen om ons uit het lawinegevaar te houden.  Na een korte lunchpauze gingen we Vassdalen in op weg naar Engjelstjønn, nu begon ook de wind sterker te waaien en licht te sneeuwen zodat het zicht minder werd. Eenmaal aangekomen bij Engjelstjonn vonden we een mooie sneeuwkant om ons in in te graven. Na 2 uur met graven zaten we allemaal in onze sneeuwholen beschut van de wind. ’s Nachts moesten we er diverse keren uit om de ingang vrij te graven van sneeuw aangezien de wind ’s nachts aantrok en veel sneeuw verplaatste.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[tab:Dag 2]

Dag 2

Na een lange nacht groeven we ons uit onze sneeuw-holen. Buiten sneeuwde en waaide het flink. De temperatuur gestegen tot rond het vriespunt met als resultaat dat de sneeuw smolt als het op je viel. het zicht was slecht en besloten ons daarom de ski løype (gemarkeerde route met paaltjes om de 20 meter) te volgen aangezien het moeilijk was om je positie te bepalen door het slechte zicht. De sneeuw smolt direct als het in aanraking kwam met je jas of gezicht wat er voor zorgde dat de wind bijzonder koud aanvoelde. Na de lunch nam de wind nog een tandje toe zodat we besloten om onze tenten op te slaan en het weer de volgde dag af te wachten.  Toen we net klaar waren met het opzetten van de tenten stopte het plotseling met sneeuwen en vingen we de laatste glim van de zon op voor deze achter de bergen verdween. Daarna nam de vind weer toe en viel er ’s nachts weer aardig wat sneeuw.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[tab:Dag 3]

Na het ontbijt de tent uit gekropen om te zien dat er een groote berg achter onze tenten lag. Na de hellingsgraad gemeten te hebben kwamen we tot de conclusie dat onze tenten op de rand van een mogelijke uitloopzone van een lawinepad lag. Hmmmm, de dag daarvoor toch gedacht dat we daar iets verder vandaan onze tenten hadden opgeslagen. De berg achter ons hete Fitjanuten en we lagen iets te dicht bij op de Fitjaflatene. Het weer was opgeklaard en volgens het weerbericht van 3 dagen terug zouden we een mooie dag tegemoet gaan. Het doel van de dag was Storheller bij Storheddervatne een overhangende steen waar je met een groep onder kan zitten. We kruisden over het grote meer Holmen om daarna via fisketjønn een kijkje bij de Molybden mijn te nemen.  Toen we bij de mijn aankwamen wist onze leraar waar de mijnschacht zich bevond.

Aangezien iedereen benieuwd was of we in de mijn konden komen ging hij testen of de sneeuwlaag in de mijnschacht dik genoeg was. Dit bleek over een meter dik te zijn en een 4-5 meter boven de bodem van de mijn te hangen. Hij maakte en gat in een van de hoeken zodat we sneeuw door het gat konden gooien om zo een trap te creëren tot de bodem van de mijn. Toen we eindelijk konden afdalen vonden we halverwege de schacht een grootte mijn-kamer met wel overnachtingsplaats voor 25 mensen. Vanuit de kamer gingen er 4 gangen in diverse richtingen. een van de gangen was wel een 400 meter lang. we groeven de gangen open zodat we wat trek door de grot kregen aangezien de lucht een beetje muf was.

Na deze vondst besloten we natuurlijk vrij snel om hier de nacht door te brengen.

[tab:Dag 4 en 5]

Dag 4 en 5

9 uur stonden we weer klaar op de skies. De dag begon goed en we kwamen ons snel over Langvatn en namen een korte pauze bij Øydeskyvatn. Terwijl we de route besproken die we zouden volgen naar Stemtjørni nam de wind weer toe en het zicht af. We besloten daarom om weer terug te gaan naar de Løype die van Sloaros naar Hovden ging. Eenmaal aangekomen bij de løype namen we een lunchpauze en begonnen we met de stijging over Krosslosskardet. een smalle bergpas door een kleine bergketen. Hier waaide het zo hardt dat het moeilijk was om je op de benen te houden met de grote rugzakken. Toen we op de top van de pas waren besloten we af te dalen naar het oosten omdat de westkant waar we eigenlijk zouden overnachten in de volle wind stond. We daalde vrij snel af tot aan de eerste begroeiing in de vorm van bergberkjes de grondt uit kwam. Hier groeven we een kantgrop (een sneeuw-hol loodrecht naar beneden de sneeuw in). We lagen vrij dicht bij Hovden skicenter en konden de lampen van de piste zien. De volgende dag stonden we op en skiede we naar de pistes. Daar kende de leraar een van de reddingsmanschappen. Die vertelde ons dat er tijdens de storm die nacht een noodpijl was afgegaan. Een groep met Franse skiers was in moeilijkheden gekomen door de harde wind en het slechte zicht in het gebied waar wij een dag eerder nog waren geweest.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[tab:Kaart]

[tab:END]

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *